Meeslepende geschiedenis van de mijnstreek *****

De Volkskrant, recensie Het geluk van Limburg door Hans Wansink, 21 november 2015

Vol compassie verhaalt Marcia Luyten over lijden en strijden van de Limburgse mijnwerkers.

Op 9 juni 2010 waren er verkiezingen voor de Tweede Kamer. Nergens kwamen minder mensen naar de stembus dan in Kerkrade. En nergens scoorde de PVV van Wilders hoger dan in Kerkrade: 36 procent van de stemmen (tegen landelijk 16 procent). Journaliste Marcia Luyten ziet deze uitslag als een verlate opstand van ‘globaliseringsverliezers’, van een achtergebleven ‘massa met een lage opleiding die slecht uit de voeten kan in de flexibele, hypercompetitieve mondiale economie’. Ook de SP doet het goed in de voormalige mijnstreek.

Vol compassie verhaalt Marcia Luyten over lijden en strijden van de Limburgse mijnwerkers – Hans Wansink

Opeenvolgende generaties jonge Limburgers met ambitie en talent verlieten de mijnstreek. Wat achterbleef, scoort hoog in de verkeerde statistieken: bevolkingskrimp, een hoge werkloosheid, veel kinderen in armoede en in de jeugdzorg, veel wanbetalers bij zorgverzekeringen en kampioen drugscriminaliteit. Marcia Luyten had haar meeslepende sociale geschiedenis van de mijnstreek in plaats van Het geluk van Limburg misschien beter De Kerkrade Blues kunnen noemen. Want de mijnwerkerstraditie van gehoorzaamheid aan de bazen en de clerus heeft plaatsgemaakt voor het ‘werkloosheidsgen’: door de lage verwachtingen die werkloze ouders hebben van hun kinderen, wordt de werkloosheid van generatie op generatie overgedragen, zoals vroeger het mijnwerkersvak.

Lees verder