# 7 Abels vriendinnetje

Ze zijn dan wel buren, maar toch niet echt Jip en Janneke. In plaats van een heg met een gat heeft haar huis een muur met prikkeldraad.

Abel heeft een vriendinnetje en ze heet Rianne. Een week eerder dan Abel werd ze vier dus zijn ze eigenlijk precies even oud. Rianne is niet heel groot. Maar ze is zo pienter en zo mooi als ze klein is.

Het maakt op Abel grote indruk dat zij met stoepkrijt ‘flower’schrijft op de grond, en daar ook nog eens een bloem naast tekent. Net zoals ze dat doet met ‘house’, ‘tree’, ‘mat’ en zo nog een stuk of vijftien woorden. Abel schrijft alleen nog ‘ABEL’.

Als de stoep vol raakt, pakt Abel zijn twee zwaarden. Hij geeft Rianne er een en zegt: “Zullen we ridderoefeningen doen?” Ik zeg wel eens tegen Abel: “Net Jip en Janneke. Een vriendje en een vriendinnetje naast elkaar.” Maar Jip en Janneke zijn ze natuurlijk niet. In plaats van een heg met een gat staat tussen haar huis en het onze een met cement aangestreken muur van drie meter. Eroverheen kronkelt scheermesjesdraad.

Toen Rianne jarig was gingen we verjaardagstaart eten. De moeder van Rianne kan fantastische taarten bakken en Abel at twee stukken peperkoekcake. Voor Rianne hadden we een klein porceleinen theepotje ingepakt, met een suikerpotje en een melkkannetje, kopjes, schoteltjes en bordjes – Abel heeft hezelfde theeserviesje van Ikea en daar spelen wij vaak restaurantje mee. Dan zijn Jeroen en ik de gasten en is Abel ober en kok ineen. In een klein boekje schrijft hij wat we willen eten, waarna hij op zijn bordjes worsten, omelet en appeltaart serveert.

Dat Rianne niet van haar nieuwe serviesje wilde eten, vond Abel een beetje jammer. In plaast van het te gebruiken, zette ze het hoog weg. Echt gek was het dat hun huis zo anders is. Het heeft een gat en geen wc-pot. Abel zegt het vaak: “Bij Rianne hebben ze geen douche, mama. En ook geen wc.”

De moeder van Rianne is kok. Haar vader is tuinman. Met hun twee kinderen wonen ze in het huisje achter het grote huis van de buren. Dat is een kopie van onze villa, net zoals het personeelsverblijf precies hetzelfde is als het huisje achterin onze tuin. Toen wij dat van staff-quarters veranderden in guest-quarters hebben we er een wc, douche en muskietengaas in laten zetten.

Gisteren zei Abel: “Rianne heeft geen eigen kamer, mam.” Ik ben er een beetje omheen gedraaid met: “Sommige mensen wonen in een groter huis en anderen in een kleiner huis.” Ja. Dat had ie nou net gezien. Waarom dan.

Ik weeg alle opties…:

1. “Omdat haar vader niet heeft doorgeleerd.”

2. “Omdat ze in Afrika is geboren.”

3. “Omdat ze zwart is.”

4. “Omdat ze pech heeft.”

…maar niet één klinkt goed.

Ik ben mijn zoon een antwoord schuldig. Waarom woont zijn vriendinnetje in een huis zonder wc?

Advertenties

Over Marcia Luyten

Welkom in mijn wereld, ergens tussen Afrika en Amsterdam. Mijn leven als journalist, publicist en debater heeft verschillende huizen: krant, weekblad, website en boek. Podium, radio of tv. De locaties mogen verschillen, ik doe steeds hetzelfde. Vooruit, bijna hetzelfde dan. Ik zie iets groots in iets kleins en daarover schrijf of vertel ik een verhaal. Het moet een plezier zijn om naar te luisteren, zo rijk aan informatie dat je meer weet dan voorheen, subtiel genoeg om je ongemerkt een analyse mee te geven. Je zou kunnen zeggen dat ik sociaal-culturele, politieke en maatschappelijke ontwikkelingen beschrijf, maar dat staat wat bombastisch. Zoals Martin van Amerongen antwoordde toen ik, student nog, hem zei dat ik graag politiek journalist zou worden: “Zozo, niet minder dan dat?”
Dit bericht werd geplaatst in Afrikalog. Bookmark de permalink .

7 reacties op # 7 Abels vriendinnetje

  1. dirk zoebl zegt:

    ik heb zelf geen kinderen, maar heb wel lang in afrika gewoond, soms in een lemen huis, zonder wc (geen sprake van, helemaal niet erg, boven een gat poepen heeft ook wel wat)en vraag me ook niet af waarom sommige mensen in een grote villa wonen en gaan golfen. het kind van marcia gaat er dus kennelijk van uit dat kinderen allemaal op ongeveer hetzelfde recht hebben, of legt marcia de dreumis dat in de mond? zouden onze prinsjes en prinsesjes ook aan hun ouders vragen waarom andere kindertjes gewoon op een fietsje naar school gaan, en niet in een gouden koetsje?

  2. dirk zoebl zegt:

    ik herinner mij nog iets over het voorgaande: de schrijver rudy kousbroek (nu dood) schreef ergens over voorval in zijn jeugd in NLs Indie, een javaan was hem op de fiets voorbij gereden, zonder daarbij, zoals usance was, af te stappen en de kleine rudy (8 jaar) te groeten, hierover was hij boos geworden en had daar over bij zijn ouders geklaagd (weet niet hoe het verder ging, of de man in kwestie daar nog over ter verantwoording is geroepen of bestraft is geworden). wat ik wil zeggen: hoe komen kinderen hierop? eigen ideetjes over wat hoort en niet hoort? of gewoon de ideeen van hun ouders? wie het weet mag het zeggen!

    • Allereerst zal veel van wat zich in het hoofd van een vierjarige afspeelt, zijn geïnspireerd door wat de ouders denken en zeggen. Daar komt bij dat een vergelijking tussen zichzelf en anderen voor kinderen normaal is. Ook, nu, terug in Nederland: ‘Waarom heb ik geen X-box en geen WI en Bart wel? Dat neemt niet weg dat ik uw opmerking toch niet goed snap. Wat precies bedoelt u? Wat zou een kind zelf niet bedenken en zou ik de dreumes in de mond leggen? (Waarbij, nogmaals, ik verwacht dat veel tot mijzelf te herleiden zal zijn)

  3. dirk zoebl zegt:

    @ marcia: leuk , die reactie van je, ik ben alweer 12 jaar uit afrika en kom daar nooit meer terug, maar wel daar ooit kindertjrs van mijn zwarte huishoudster in huis gehad, ik vraag me af (kan het haar nu niet meer vragen) of die kindertjes zich ook afvroegen waarom wij wel ijskast, auto etc hadden en zij niet (dat verschil was niet eens meer gradueel) maar denk het niet,voor ouders en kinderen a fact of life! eens maakte ik de fout om een popje (had er wel op gelet dat die zwart zou zijn) meegebracht voor het dochtertje van 3, en hield dat als verrassing voor haar, ze liep huilend en schreeuwend weg, ik denk dat ze schrok voor dat maskertje of de ogen, geen echt kindje maar wel iets dat er op leek, schrikwekkend dus, je blijft je verbazen in afrika.
    wel weer aardig, ze maakten hun eigen speelgoed, autootjes bijvoorbeeld of voetballen van aan elkaar gebonden lorren(oudere broers maakten dat dan) groeten van een oud-afrikaan die tot zijn dood met dit soort vragen en herinneringen door moet!

  4. dirk zoebl zegt:

    net gelezen in de Heldring column nrc van 20 okt.: een kind (opgevoed in NL en op vakantie in Frankrijk) gaat dan meer op de verschillen dan op de overeenkomsten letten en krijgt de behoefte zichzelf te bewijzen…jeugdherinneringen van Heldring, dus bij hem ook direct letten op verschillen, maar om heel andere redenen dan bij je eigen kind in afrika, dat meer sociaal bewogen lijkt. nogmaals, ik kan nu niet meer terug naar afrika om te vragen, maar geloof nog steeds niet dat arme negerkindjes daar (waar wij vroeger zilverpapier voor spaarden) zich nu bijzonder verbazen dat ze het niet zo goed hebben als die stinkendrijke (in hun ogen) expats.

  5. dirk zoebl zegt:

    nog meer hierover, vandaag in de telegraaf de reactie van Wendy v Dijk, coach van de kinderen die in de Kids Voice meespelen: -maar de kinderen willen het zelf!- (dit als verdediging op het verwijt dat de hele vertoning kindermishandeling zou zijn, en het resultaat van het pushen door de ouders, al of niet gefrustreerd). diezelfde dag in het AD een bericht over 4 orkas die geprotesteerd zouden hebben tegen Sea World, ook vanwege vermeende mishandeling, het moet niet veel gekker worden, maar wordt dat blijkbaar wel!

  6. dirk zoebl zegt:

    daar ben ik weer, inmiddels je boek dag afrika gekocht en gelezen, waarin ik dus ook weer abels vriendinnetje tegenkwam, en daarnaast -arm en rijk- op blz 127, en vraag me nu af of dit arm en rijk (mama kijk een arm kind, de kleuter ziet iets wat er eerst niet was, je gebruikte het ook in het utrechts academiegebouw bij je spreekwoord, hoorde ik) nu voor of na het stukje hierboven kwam. ik gis: erna! maar blijf toch met vragen zitten! ik denk wel dat abeltje gewoon sec iets vaststelde over rianne’s toestand, zoals een kind ook kan vragen waarom de kastanjeboom in het park zoveel groter is dan die in de eigen achtertuin, het waarom daarvan (je twijfel over de 4 opties) speelt nog niet echt, er is nog geen dichotomie. na de kleuterschool in NL is die er dus wel, erin gecategoriseerd door de juffrouw. Er zijn arme kinderen ver weg die geholpen moeten worden.
    Klopt dit een beetje? Of was het toch andersom? En verwijt je de NLse juffrouw dat ze de kinderen geindoctrineerd heeft waar jijzelf met schuld en twijfel tussen 4 opties bleef zitten? Mijn hele opvoeding en leertijd tot en met wageningen toe was een en al indoctrinatie, helemaal niet erg. Zonder doctrines (falsche urteile volgens Nietzsche) kann ein (junger) mensch nicht weiter denk ik dan maar.Die twijfels komen later vanzelf wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s